یا بیانیه خودت رو می سازی یا از صبح تا شب باید بین بیانیه ها و جمله های مردم دنبال خودت بگردی!

این روزها، در دنیای اطلاعات زندگی می کنیم. یعنی چیزی که فراوونه اطلاعات، جیزی که نایابه فیلتر درست و انتخاب! نتیجه میشه این سردرگمی و آشفتگی ای که یا بصورت آشکار یا پنهان داره پدرمونو در می آره. ورودی های مغز انقدر زیادن که آدم گاهی حس می کنه داره خفه میشه و دنبال یه ناجی می گرده که از این گرداب اطلاعاتِ زیاد بکشدش بیرون.
(گفتم ناجی، یاد پادکست ناجی افتادم! خیلی باحاله، دوست داشتین گوش بدین، من که کیف کردم)
خیلی ها به هدف خودشناسی وارد این ورطه می شوند. من هم یکی از همین خیلی ها😁😄بعد از ده سال تمرین خودشناسی به این نتیجه رسیدم که تلاشی که برای ساختن جمله ها (بیانیه) های خودم می کنم، مفیدتر از اونه که از صبح تا شب لابلای جمله های قصار، دنبال خودم بگردم! روشِ من خیلی آهسته تر و گاهی سخت تره، اما برای خودم مفیدتره. چون
🟡درسی که آدم خودش بگیره، هیچوقت یادش نمی ره
🟡مساله ای که آدم دنبالش بگرده، یعنی براش سوال داشته و همین سوال داشتن باعث میشه “جواب” راحت تر پیدا شه و توی ذهن بمونه
🟡گیجی در بین مسیر در اثر مواجه شدن با اطلاعات زیادی، کمتره
🟡لذت در مسیر بیشتره، چون خودت داری رانندگی می کنی، سرعت خودت، موسیقی مورد علاقه ات، هر وقت دلت میخواد می ایستی و چای می خوری و دوباره ادامه می دی و خلاصه که خودت رو به یک راننده دیگه نسپردی!

تابان منتظر

برای آگاهی از بارگذاری پست های جدید در وبسایت، کانال تلگرامی اندیشه های زنان را دنبال کنید.

برای خواندن سایر پندنامه های شخصی تابان، اینجا را بخوانید. در پندنامه ها، در قالب جستارهای شخصی، از تجربه هایم نوشته ام.