روی یونیت دندانپزشکی درازکشیدهام. به شلوار چرمی شرابیرنگی که در چکمههای سیاه فرورفته، نگاه میکنم. باید حواسم باشد آب دهانم را ناغافل قورت ندهم و پروسهی قالبگیری فَکام نصفهونیمه خراب نشود. باید ذهنم را منحرف کنم!
ذهن را برمیدارم و میکشانمش به دنیای رنگها! به سرآستینهای سفیدِ بلوزم که از زیر کت بیرونزدهاند، نگاه میکنم؛ و به کت طوسی با چهارخانههای ریز مشکی و خطوط عمودیِ شرابی! الکیالکی، چه استایل خوبی از کار درآمده! این ترکیبِ طوسی و شرابی هرجا که باشد، غوغا بهپا میکند.
شرابی یا زرشکی؟ راستی چرا دنیای طیف قرمز برای خیلی از مردها به همان «قرمز» محدود میشود، اما برای خانمها دنیایی است با تفاوتهایی کاملا بارز و انواعی بهظاهر بیشمار: گوجهای، گیلاسی، آلبالویی، عنابی، یاقوتی، اناری، زرشکی، شرابی، اسکارلت، ماهگونی و…؟ خانمها واقعاً بین این رنگها تمایز قائل میشوند. کافی است حساسیتشان را در انتخاب رنگ رژلب، لاک یا حتی زیورآلاتشان ببینی!
دکتر فشار بیشتری به قالب میآورد! حس میکنم الان است که بالا بیاورم!
چشمم به کیف زرشکیام میافتد که روی صندلی افتاده است. با خودم فکر میکنم احتمالاً فقط منم که تفاوت رنگ شلوار و کیفم را تشخیص میدهم! کاش یک کیفِ شرابی هم داشتم! یاد گوشوارههایم میافتم؛ همانهایی که دقیقاً همرنگ شلوارم هستند. از آرامشی که ناگهان در جانم مینشیند، خندهام میگیرد.
دکتر قالب را از دهانم درمیآورد و میگوید: تمام! بفرمایید! تا هفتهی بعد، خدانگهدار!
همین؟ تمام؟! تازه یاد تمام اضطرابهای بیستوچهار ساعت گذشتهام میافتم؛ اضطرابهایی که بیجهت ساخته و بهدوش کشیده بودم! اینکه اگر کارم در دکتر زیادی طول میکشید و نمیتوانستم پسر را بهموقع از مدرسه بردارم، چه؟ اگر دکتر قبول نمیکرد وقتم را کمی جلو بیندازد، چه؟ چرا اصلاً نپرسیده بودم قرار است امروز چه کاری انجام بدهد؟ یعنی قرار بود فقط قالبگیری کند؟
یاد خودسرزنشگریهایم قبل از راهافتادن به سمت دکتر میافتم! چرا بهجای کمی تحقیق دربارهی ایمپلنت و درآوردن کلمات آلمانی مرتبط، به ترکیب لباس امروزم فکر میکردم؟ چرا بهجای کمی تحقیق و آگاهی از پروسهی ایمپلنت، ذهنم درگیر ست کردن تککت طوسی ـ شرابی با بلوز سفید و شلوار چرمی شرابی شده بود؟ چرا بهجای تمرکز روی ایمیلهایی که باید امروز درشرکت میفرستادم، ذهنم مشغول تناسب رنگها بود؟ گوشوارهها و رژلب شرابی؟
💡جواب را پیدا میکنم! مغز آدمها راههای گوناگونی برای نجاتیافتن از اضطرابهای پنهان دارد. یکی با تحقیق در مورد مساله آرام میشود، یکی با حرف زدن در موردش، یکی با مرتبکردن کاغذها، کابینتها، کمدها، یکی با تمیزکاریِ خانه یا ماشین، یکی با دورریختن وسایلاضافی، یکی با شیرینی، یکی با حمام و یکی هم با ستکردن لباس!
ذهن من، یا شاید بهتر است بگویم خودِ من، فهمیدهام که یک آوتفیت دلچسب و متناسب با موقعیت، چقدر میتواند آرامش و انرژی به جانم روانه کند. میتواند من را برای مواجهه با آدمهایی که نمیشناسم و موقعیتهای ناشناسی که مضطربم میکنند، بیمه کند.
آوتفیت برای من نقش ایربگ یا تشک نجات را دارد؛ ضربهگیر من است. چیزی شبیه یک سپر نامرئی که پیش از مواجهه با اتفاقات، بخشی از ضربه را میگیرد و در یک کلام، اعتمادبهنفسم را برای روبهرو شدن با مشکلاتِاحتمالی بالامیبرد.
از منشی میپرسم: امروز نباید پولی پرداخت کنم؟ میگوید: در پکیج ایمپلنتتون لحاظ شده!
پالتوی مشکیام را از جالباسی برمیدارم. عاشق ترکیب لباس امروزم شدهام. اضطراب و شادی عجیبی همزمان در جانم است؛ شادیِ غلبه بر ترس نهادینهام از دکتر و اضطرابِ پکیج ایمپلنتی که تازه شروع کردهام و هنوز اول راهش هستم.
از مطب بیرون میآیم. تصمیم میگیرم مسیر کنار رودخانه را پیاده تا خانه برگردم. هزاررنگی درختهای پاییزی مستم میکنند. کنار یکی از درختان قرمز میایستم و یک سلفی یادگاری میگیرم. تمام طیف قرمزها و نارنجیهای موردعلاقهام حضوردارند.
از خودم میپرسم: آیا گوناگونی درختهای این شهر است که پاییزی هزاررنگ را به چشمهایم هدیه داده؟ یا پاییز همهجا، حتی در تهران هم همین بود و فقط چشمهای من آن روزها قدرت و دقتِِ دیدن اینهمه رنگ و عاشق پاییز شدن را نداشتند؟
شاید هم هربار که آدم بر ترسی، هرچند کوچک غلبه میکند، یاشناختی هرچند کوچک از خودش بهدست میآورد که باعثِ پذیرشِخود و آرامش بیشترش میشود، زیباییهای دنیا راهم قشنگتر میبیند.
و نکته نهایی در مورد استایل:
یک از پرکاربردترین استایل های موجود، که در تمام دوران ها زیبا بوده و ربطی به عوض شدن ترندها هم ندارد، استفاده از تک کت است. تک کت ها، از المان های کلاسیک کمد ما محسوب می شوند و کلا سطح استایل را بالا می برند.در زمستان با شلوارهای تنگ و چکمه استایل می شوند و در بهار، با شلوارهای پارچه ای یا جین راسته و و کفش های مناسب فصل. حضور این کت ها نجات دهنده استایل است. البته کت ها، بیشتر برای خانم های میانسال جذاب ترند. در سن های پائین تر، کت های اورسایز، بیشتر مورد توجه قرار می گیرند و در میانسالی، کت های کلاسیک تر و همه جایی تر.
از آنجا که من در طول زندگی فهمیده ام، به استایل کلاسیک علاقه بیشتری دارم، کت ها در کمدم وجود دارند. کت های رنگی تر را در تابستان و بهار استفاده می کنم، و کت های بار نگ های خنثی یا اداری را، در موقعیت های کاری، موقعیت های ناشناس و حتی موقعیت های دیدار اول که واقعا نمی دانم چه بپوشم!
اگر به تک کت ها علاقمندید، حداقل سه کت خوش دوخت در رنگ های مشکی، سورمه ای و طوسی را برای کمد تان توصیه می کنم! گرچه در کمد خودم، علاقه بر این سه رنگ، کت نارنجی، صورتی، آبی آسمانی و سبز سدری هم وجود دارد!
تابان منتظر
آبان ماه 1405
اکتبر2026




آخرین نظرات: