پائیزهای کوتاه

هوا آفتابی بود. اکتبر عجیبی بود. پارسال این موقع ها باید کاپشن می پوشیدیم. کلا عمر روزهای پائیز در اتریش خیلی کم است. از تابستان، با شیب تندی وارد زمستان می شویم و از لباس های سبک، کوتاه، رنگی رنگی، سریع وارد دنیای کاپشن های سنگین و شال و چکمه می شویم. این وسط حسرت لباسهای پائیزی با آن رنگ ها و مدل های دلربا به دل مان می ماند. تا می رویم عادت کنیم که تابستان رفته و باید لباس های پائیزی را از انباری یا زیر تخت های مان بیرون بکشیم، می شود اوایل اکتبر! روزها هم که دمای ثابتی ندارند! صبح سرد، وسط روز گرمی که می شود پیراهن پوشید. عصر متعادل! شب سرد! لباس پوشیدن کار سختی می شود. مخصوصا اگر بخواهی با اتوبوس یا دوچرخه یا پیاده جایی بروی! باید کلی لباس همراه برای دماهای مختلف داشته باشی! شاید برای همین است که مردم اتریش به جای اینکه به مردم خوش پوشی معروف باشند، بیشتر به کارایی، راحتی و جنس لباس توجه می کنند. لایه ای لباس می پوشند و خیلی هم پیش می آید که این لایه ها از لحاظ رنگی با هم متناسب نباشند!

بهار های اتریش با دمای بسیار متغیر

بهار سالهای قبل مشکلاتم کمتر بود! کار نمی کردم و وقتِ کافی برای ست کردنِ لباس های لایه ای، با رنگ های تر و تازه بهاری داشتم. اما چهار ماه است که کار می کنم و دیگر مثل سابق، وقت ست کردن و انتخاب لباس، سرِ صبر و با آرامش ندارم! به همین خاطر، در بهار هم مثل پائیز، خیلی وقت ها دچار حسرت می شوم! چرا حسرت؟

1. لباس مناسب کار می خرم، اما دلم نمی آید آنها را سرِ کار بپوشم :)) خنده دار است؟ می دانم! قدیم ترها عادت داشتم لباس را با دوست هایم در کافه یا دور همی بپوشم! اما حالا باید لباسِ نو را  در بین کسانی که کلامی در مورد لباسِ آدم حرف نمی زنند و حتی نگاه مستقیم هم نمی کنند،بپوشم و برای استایل کردن شان وقت بگذارم! (مطمئنم مثل خیلی دیگر از نوشته هایم، شاید یک سال دیگر که بیایم و همین جمله ها را بخوانم، خودم هم خنده ام بگیرد! چرا که احتمالا قبول کرده ام نباید دلم برای لباس بسوزد و اتفاقا بیشتر عمرم، سر کار می گذرد!)
2. لباس های بهاری قشنگ هستند به خاطر رنگِ روشن شان! اما من، معمولا ترسِ کثیف شدن لباس روشن را دارم و باز دلم نمی آید و لباس جدید را در روزهای عادی نمی پوشم! اما خب، عمر بهار اینجا از تابستان بیشتر است، خیلی روزها هم باران می بارد! بالاخره آدم دلش می آید و آنهارا خواهد پوشید!

حالا از حسرت ها بگذریم و بیاییم سرِ حرف خودمان!

برای جور کردن لباس های بهاری چند نکته کلیدی را باید در نظر بگیریم:

1- ساختن یک لایه پایه بسیار مهم و کاربردی است. این لایه پایه، لایه ای است که با پوست تن ما در ارتباط است و در کل روز همراه ماست! پس خیلی مهم است که از جنسی باشد که به ما حس خوبی بدهد، برای پوست ما خوب باشدو مهمتر از هر چیز اینکه در اثر شستشو کیفیت اش خراب نشود و در کل، حس خوبی به ما بدهد. یادمان نرود که یک یا جفت کفشِ مناسب ترکیب پایه خودمان را هم حتما شناسایی و تهیه کنیم.

2- لایه های پایه در هر کشوری بسته به آب و هوا و فرهنگ لباس پوشیدن متفاوت است. در اتریش، تی شرت سفید و شلوار جین آبی روشن، یکی از دل انگیز ترین ترکیب های پایه ای است. از دیگر ترکیب رنگهای پایه می شود به ترکیبِ  بسیار زیبای سفید و نخودی، سفید و طوسی، سفید و مشکی و یا مشکی و نخودی  اشاره کرد.

3- نوع لباس ای ترکیب پایه، برای هر فرد بسته به سلیقه اش، بعد از مدتی مشخص می شود. مثلا مثلا تی شرت و شلوار، یا تاپ و شلوار، یا تی شرت و شلوارک، یا بلوز و دامن… بسته به اینککه هر کس بیشتر طرفدار چه نوع لباسی است، بهتر است به مرور زمان آیتم های لباسی ترکیب پایه خودش را کامل و از جنس خوب هم تهیه کند. بعنوان مثال، من به عنوان ست پایه، بیشتر از ترکیب تی شرت و شلوار و یا تاب و دامن استفاده می کنم.

4- بعد از ترکیب پایه، در فصل بهار فقط به لایه دوم نیاز داریم. این لایه دوم شامل ژاکت های بسیار سبک، کاپشن های جین و یا کاردیگال ها هستند. از نظر من، کاپشن جین کمرنگ، یکی از کاربردی ترین آیتم های فصل بهار است و در 90% موقعیت های لباس پوشیدن، کاربرد دارد. من برای ساکنین اتریش، خرید یک کاپشن سبک بهاره، ترجیحا کلاه دار را به شدت توصیه می کنم.

یک لیست مهم برای لباس های بهاری کمد خانم ها در اتریش از نظر من شامل آیتم های زیر است:

• ترکیب های پایه مثل یک تی شرت سفید و  شلوار جین/ تی شرت سفید و شلوار نخودی/ تی شرت مشکلی و شل